Καινούργιες ή παλιές;
Ωραίες οι καινούργιες, αλλά οι παλιές είναι αλλιώς, έχουν μια άλλη γοητεία, ίσως να κουβαλάνε και μια ιστορία σε κάθε ρωγμή, σε κάθε κηλίδα άλλου χρώματος επάνω στην επιφάνειά τους...και ο λόγος για τις πήλινες γλάστρες φυσικά, που αυτόν τον καιρό έχουν την τιμητική τους λόγω εποχής και με τα φυτέματα να είναι στο φόρτε τους.
Τις προάλλες, προμηθεύτηκα μερικές γλαστρούλες που χρειαζόμουν από ένα φυτώριο, όμως το μάτι μου, έπεσε πάνω σε κάτι πανέμορφα γλαστράκια παλαιωμένα, με λίγες σπασμένες άκρες και φανταστικά χρώματα, λες και ήταν χρόνια σε μια γωνιά του φυτωρίου και τα μαστίγωνε η βροχή και ο ήλιος. Όμως δεν ήταν από τα χρόνια η όψη αυτή που είχε δημιουργηθεί επάνω τους, αλλά με την τεχνική της παλαίωσης από ανθρώπινο χέρι.
Έχω βέβαια τρία τέτοιου είδους γλαστράκια στο σπίτι και τα χρησιμοποιώ σαν κασπώ βάζοντας διάφορα διακοσμητικά, από φυτά, που απλά τα τοποθετώ με το γλαστράκι τους (καθώς δεν έχουν τρύπα για αποστράγγιση), μέχρι μολύβια και πινέλα!!
Όμως μου αρέσουν πολύ...και ήθελα κι άλλα...και έτσι, είπα να το προσπαθήσω να φτιάξω και εγώ...γιατί όχι; Εξάλλου είναι ακριβά τα παλαιωμένα, οπότε ήταν μεγάλη η πρόκληση!!
Στο διαδίκτυο βρήκα πολλούς τρόπους παλαίωσης, όμως δεν είχα τα υλικά όπως γύψο, ούτε την πολυτέλεια του χρόνου για να τα φτιάξω με νερωμένο γιαούρτι ή γάλα, ναι σωστά διαβάσατε, είναι ο πιό φυσικός τρόπος αυτός, μόνο που απαιτεί πολλές φορές επάλειψης και στέγνωμα και ξανά το ίδιο...μέχρι να φανεί επιτέλους το ασπριδερό χρώμα επάνω στο πήλινο γλαστράκι και μετά τρίψιμο με φρέσκα βρύα για να πάρει την πρασινωπή απόχρωση...ουφ κουράστηκα...
Αν ήταν να περιμένω εβδομάδες για να δω την παλαίωση, τα άφηνα έξω καλύτερα, αλλά θα με έβρισκε η βαρυχειμωνιά και όχι στους προσεχείς μήνες, αλλά στα ασπρισμένα μου μαλλιά...χαχαχα
Επειδή λοιπόν η ζωή είναι μικρή, έψαξα στα κουτιά μου να δω τι υλικά διαθέτω. Πήρα τα πινέλα μου, τα ακρυλικά χρώματα (όχι τα καλά που ζωγραφίζω, αλλά τα πιο φτηνά, κάνουν μια χαρά την δουλειά τους) και εκεί που έψαχνα είδα το gesso που το χρησιμοποιώ σαν βάση για τους πίνακές μου, και σκέφτηκα να το δοκιμάσω, Έτσι κι αλλιώς πειράματα θα έκανα!!
Ένα σακουλάκι με τύρφη μοντελισμού (θα σας εξηγήσω πως την χρησιμοποίησα πιο κάτω) και ένα μαχαίρι σαν πριονάκι είναι για να σπάσω και να χαράξω τις γλάστρες, κοινώς να τις καταστρέψω!!
Συγκεντρώνοντας τα υλικά μου, το πρώτο βήμα ήταν να δημιουργήσω σπασίματα και γρατζουνιές και αυτό το έκανα κρατώντας τη κάθε γλάστρα με το ένα χέρι, ενώ με το άλλο με κοφτά και σταθερά χτυπήματα έσπαγα τα σημεία που ήθελα ή τα έγδερνα. Ομολογώ, πως ήταν άκρως απολαυστική διαδικασία αυτή... έβγαλα το άχτι μου και κούφανα τους γείτονες συγχρόνως για περίπου μισή ώρα!!!χαχαχαχαχαχα...εντάξει, δεν ήταν ώρα κοινής ησυχίας, έχω τρόπους!!
Αφού τελείωσα με το πρώτο στάδιο, ήρθε η ώρα του βαψίματος. Σε ένα πιατάκι γλάστρας, έβαλα gesso (τρεις κουταλιές της σούπας ) το αραίωσα με λίγο νερό και έριξα μέσα την σκόνη τύρφης (δύο κουταλάκια του γλυκού) και τα ανακάτεψα. Βούτηξα το πινέλο μου στο μείγμα και άρχισα να βάφω τα γλαστράκια με διάφορες κινήσεις, χωρίς να προσπαθώ να βάψω τέλεια όλη την επιφάνειά τους.Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργείται μια ανάγλυφη υφή στην γλάστρα λόγω της τύρφης που έβαλα και κόλλησε επάνω σε αυτή!! Τέλεια ιδέα;; Το καλό είναι οτι έπιασε!!;)
Ύστερα με ένα χαρτί κουζίνας άρχισα να σβήνω το gesso τρίβοντας και αφήνοντας να φανεί το χρώμα του πηλού, αλλά και για να απαλύνει το λευκό χρώμα.
Με την ίδια τακτική βάφω-σβήνω, έκανα και με το χρώμα του πράσινου.
Χωρίς να στεγνώσει καλά-καλά το λευκό, και αφού έφτιαξα την επιθυμητή απόχρωση του πράσινου, πέρασα με το πινέλο επάνω από το λευκό και αμέσως πάλι με το χαρτί κουζίνας έτριψα για να φύγει η πολλή μπογιά. Όπου χρειάστηκε ξαναπέρασα στρώσεις μπογιάς.
Τέλος, με ένα ματ βερνίκι κάλυψα την επιφάνεια της κάθε γλάστρας για να σταθεροποιηθεί το χρώμα.
Έγιναν πανέμορφες!! Τι όμορφο είναι στ' αλήθεια να καμαρώνεις για κάτι που φτιάχνεις για πρώτη φορά...και πετυχαίνει!!!...πόσο μάλλον, όταν έχεις κάνει μια δική σου πατέντα, όπως έκανα δοκιμάζοντας το gesso και την σκόνη τύρφης, χωρίς να ξέρω πως θα βγεί...
Φύτεψα την επόμενη μέρα κιόλας δυό μικρά κακτάκια και τώρα τα απολαμβάνω στο πάγκο εργασίας του "κήπου"μου.
Τα άλλα δύο είναι έτοιμα για δώρο, ενώ τα υπόλοιπα που τα χαίρομαι μέσα στο σπίτι, θα σας τα δείξω σε επόμενη, πιό καλοκαιρινή ανάρτηση γιατί οι ιδέες δεν τελειώνουν ποτέ και οι ανάγκες για καινούργια πράγματα στην διακόσμηση, μεγάλες!!!
Πως σας φαίνονται;
Δεν άξιζαν τον κόπο και όλη την φασαρία αυτά τα μικρά παλαιωμένα από χέρι γλαστράκια;
Εσείς θα δοκιμάζατε να τα φτιάξετε;
Να περνάτε καλά, ότι κι αν αποφασίσετε να κάνετε!! ;)
Φιλιά!!
Y.Γ. "H καινούργια μου "υπογραφή" είναι δωράκι από την κόρη για την γιορτή μου!!
Ήθελα κάτι, αλλά σαν αναποφάσιστο ον, δεν ήξερα τι και πως να είναι...οπότε καταλήξαμε σε αυτό. Σας αρέσει;"
"Χρόνια πολλά σε όσες και όσους γιορτάζουν"!!
