Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

Travel Journal & one Craft Tutorial






Do What is Calling You

Θα πήγαινα ένα τριήμερο στο Λονδίνο, στην πόλη όπου μένει πιά η μεγάλη μου κόρη λόγω σπουδών και η καρδιά μου (αχ αυτή η καρδιά της μάνας) χτυπούσε σαν τρελή από την προσμονή της μέρας που θα την συναντούσα και φυσικά, τη μάνα Greka θα ήμουν αν δεν πήγαινα με καλούδια?
Έτσι λοιπόν αφού πακετάρισα σεντόνια και ρούχα έφτιαξα κάτι για το δωμάτιό της και κάτι για να την τρατάρω.
 Μια και πρίν λίγες μέρες ήταν η γιορτή του ξενώφερτου  αλλά καλοδεχούμενου Αγίου Βαλεντίνου και είχα καταπιαστεί με αγαπησιάρικες κατασκευές, προέκυψαν και αυτές οι καρδούλες για το σπίτι μου αλλά και για να χαρίσω στις φιλεναδίτσες μου. Όμως μία από αυτές θα την πήγαινα στην Βίκη μου.

Η καρδούλα της Βίκης




Τα υλικά που χρησιμοποίησα είναι : κρεμάστρες μεταλλικές απλές (από το καθαριστήριο), λινάτσα κομμένη σε λωρίδες (για να τυλίξω το σύρμα), δαντέλες, κορδέλες, πέρλες, λουλούδια και κόλλα.
 Πρώτα, κρατώντας με το ένα χέρι τη λαβή της κρεμάστρας και με το άλλο κρατώντας το κάτω μέρος της και το κέντρο, τέντωσα το σύρμα έτσι ώστε να δημιουργηθεί η κάτω γωνία της καρδιάς.
Στη συνέχεια στρογγύλεψα τις δύο πλευρές όσο το δυνατόν καλύτερα μπορούσα και το πρώτο μέρος και βασικό ήταν έτοιμο.
 Το επόμενο βήμα ήταν να ντύσω το σύρμα με τη λινάτσα στρίβοντάς την γύρω του και την στερέωσα με κόλλα στις άκρες.
 Απλό δεν είναι;
Σειρά μετά είχε το στόλισμα, το οποίο έχει να κάνει με τα υλικά που διαθέτει ο καθένας και το στυλ που θέλει να δώσει.


Πέρλες, φτερά, τριαντάφυλλα, φιόγκοι...σας αρέσουν;

 Το τρατάρισμα ήταν τα αγαπημένα της ουζοκούλουρα, που όμως την συνταγή θα την βάλω σε προσεχή ανάρτηση, αφού είναι και νηστήσιμα.

Αριστερά είναι τα λουλούδια από τις γλάστρες μου και δεξιά τα κουλουράκια.


Μάζεψα τα μπογαλάκια μας, και μαζί με την μικρή μου κόρη πήγαμε να συναντήσουμε  την μεγάλη.
Ο καιρός εκεί όπως ήταν αναμενόμενος! Μουντός και κρύος!
Οι καρδιές μας πάλι από την ώρα που ανταμωθήκαμε, σαν φλογερό tango!
 Αχ αυτό το κοριτσάκι μου, το γλυκό μου πλασματάκι μας περίμενε και είχε σχεδιάσει -εκείνη για μας- ένα υπέροχο τριήμερο  "στην πόλη της" όπως την αποκαλεί.
Μέσα από τις φωτογραφίες μου λέω να σας πάω μια μικρή βόλτα, χωρίς τις λεπτομέριες των σκέψεων μου, μα μόνο με μικρούς τίτλους.
Το φωτογραφικό ημερολόγιο του μίνι ταξιδιού ξεκινά...





Αναπάντεχα χρώματα, εκεί που δεν το περιμένεις  


Η φρουρά σαν να ακροβατεί επάνω στο κλαδί  


Μια ολόκληρη μέρα στο Greenwich με τα παιδιά να διασκεδάζουν στα μουσεία (δωρεάν), να χαζεύουμε τα ατέλειωτα πάρκα...



Το πλοίο -μουσείο- Catty Sark 1869 




Εκπληκτικά σύννεφα πανω από τα καλοκαιρινά ανάκτορα, λίγο πρίν ο ήλιος προσπαθήσει να μας λούσει με τις αχτίδες του 


Στο αστεροσκοπείο με το ρολόι να δείχνει τη "σωστή" ώρα Greenwich!!

H θέα του Λονδίνου από το λόφο



Το σημείο με ώρα... μηδέν !!

Αριστερά η κόρη του επιστήμονα (όπως την "είδε ο καλλιτέχνης") & δεξιά η δική μου, μετρώντας τα άστρα.



Μέσα από το τζάμι...


Η αστρονομία


Πίσω πάλι στην πόλη για να ξεκουραστούμε λίγο και να δειπνήσουμε...


Φυσικά στο εστιατόριο του Άγγλου σεφ Jamie Oliver που λατρεύω, παρακολουθώ και μαγειρεύω και εγώ κάποιες συνταγές του.



Όλα απλά, λιτά και άκρως οικογενειακά 








Συντριβάνια και ο καθεδρικός ναός του
St. Paul (1965) 

Άλογα που χρησιμοποιεί η αστυνομία μπροστά στο παλάτι




 Το Buckinham Palace

Σκίουροι, πάπιες και πολλά λουλούδια μας συντρόφευαν και μας ξάφνιαζαν ευχάριστα

 ...η τελευταία μας νύχτα.. δεν μπορώ να την ξεχάσω, ούτε και να την περιγράψω...
...τόσα συναισθήματα, τόση η χαρά και η έκπληξή μου αφού ήταν η έκπληξη της Βίκης για μας...

Queen's Theatre LES MISERABLES
Ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα !!


γυρίζοντας, έφερα μαζί με τις όμορφες στιγμές και...κάποια πραγματάκια φυσικά...


...δωράκια που μου είχε πάρει το Βικάκι μου (πόσο με ξέρεις), αλλά και όμορφα πραγματάκια για της κατασκευές μου που πήρα εγώ χεχεχε


Είναι ποτέ δυνατόν να γυρνούσα χωρίς τα αγαπημένα μου περιοδικά του μηνός Μαρτίου παρακαλώ?


Do what you love

Με αυτό το μικρό μπουκετάκι από τις γλάστρες μου που έχουν οργιάσει με την ανθοφορία τους, σας αφήνω για λίγο ελπίζοντας να μην έγινα κουραστική και να το απολαύσατε.
Μου έλειψε κι όλας η μυρωδιά του ξύλου στο πάρκο, το τραγούδι των πουλιών και του νερού σε κάθε συντριβάνι, οι σκίουροι, οι βόλτες οι εικόνες,...
ΕΣΥ...


Να είσαι καλά & σε ευχαριστώ.


Ε.Κ. 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου